Έρευνα ισοτόπων
Τι είναι η δοκιμή ισοτόπων;
Η εξέταση ισοτόπων χρησιμοποιεί ραδιενεργά σωματίδια (ισότοπα) για να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη δραστηριότητα και τη ροή του αίματος της καρδιάς. Υπάρχουν 3 τύποι δοκιμών ισοτόπων:
Σπινθηρογράφημα SPECT: απεικονίζει τη ροή του αίματος του καρδιακού μυός
Η σάρωση SPECT παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη δραστηριότητα και τη ροή του αίματος του καρδιακού μυός και μπορεί να καθορίσει εάν υπάρχουν στενωμένες στεφανιαίες αρτηρίες.
Σε μια σάρωση SPECT, ο ασθενής συνδέεται σε ένα μηχάνημα ΗΚΓ με αυτοκόλλητα (ηλεκτρόδια), το οποίο δημιουργεί ένα καρδιακό φιλμ. Στον ασθενή χορηγείται μια ελαφρώς ραδιενεργή ουσία (ιχνηθέτης) μέσω ενδοφλέβιας ένεσης και η ουσία περνάει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στην καρδιά, όπου συγκεντρώνεται κυρίως στα τμήματα της καρδιάς που είναι καλά αιματούμενα. Μια κάμερα που περιστρέφεται γύρω από τον ασθενή καταγράφει την ακτινοβολία που εκπέμπεται από την ουσία και ένας υπολογιστής δημιουργεί μια χωρική εικόνα της καρδιάς. Με αυτόν τον τρόπο, η ροή του αίματος της καρδιάς είναι ορατή.
Η σάρωση SPECT διενεργείται συχνά όταν ο γιατρός έχει αμφιβολίες σχετικά με το αποτέλεσμα μιας δοκιμασίας άσκησης. Εάν το αποτέλεσμα της σάρωσης SPECT είναι καλό, δεν είναι συνήθως απαραίτητες περαιτέρω εξετάσεις. Εάν το αποτέλεσμα δεν είναι καλό, συχνά γίνεται καθετηριασμός.
Το SPECT σημαίνει υπολογιστική τομογραφία εκπομπής ενός φωτονίου και ονομάζεται επίσης σπινθηρογράφημα μυοκαρδιακής αιμάτωσης (MPS).
Σάρωση PET: δείχνει τον μεταβολισμό (δραστηριότητα) των κυττάρων του καρδιακού μυός
Η σάρωση PET δείχνει τον μεταβολισμό (τη δραστηριότητα) του καρδιακού μυϊκού ιστού και επιτρέπει στον γιατρό να δει ποια τμήματα του καρδιακού μυός λειτουργούν σωστά. Η σάρωση πραγματοποιείται με τη χρήση ενός ραδιενεργού υγρού.
Κατά τη διάρκεια μιας σάρωσης PET, ο γιατρός χορηγεί μια ραδιενεργό ουσία (ιχνηθέτη) μέσω ενδοφλέβιας χορήγησης, η οποία περνάει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στην καρδιά. Η ουσία εκπέμπει ραδιενεργή ακτινοβολία και τα πιο ενεργά τμήματα του καρδιακού μυός απορροφούν περισσότερο ραδιενεργό υλικό. Ως αποτέλεσμα, αυτά τα μέρη της καρδιάς εκπέμπουν επίσης περισσότερη ακτινοβολία, ενώ τα λιγότερο ενεργά μέρη εκπέμπουν λιγότερη ακτινοβολία. Ο ασθενής ξαπλώνει ακίνητος σε ένα εξεταστικό τραπέζι και το τραπέζι ολισθαίνει αρκετές φορές μέσα στον σαρωτή PET.
Ο σαρωτής PET μετατρέπει την ακτινοβολία σε εικόνες και ένας υπολογιστής σχηματίζει μια τρισδιάστατη εικόνα. Η σάρωση ΡΕΤ συχνά συνδυάζεται με αξονική τομογραφία και ένας υπολογιστής επικαλύπτει τα αποτελέσματα της αξονικής τομογραφίας με τα αποτελέσματα της σάρωσης ΡΕΤ. Με αυτόν τον τρόπο, ο γιατρός μπορεί να δει πού έχει απορροφηθεί η ραδιενεργός ουσία στην καρδιά.
Το PET είναι συντομογραφία του Positron Emission Tomography (Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων).
Σπινθηρογράφημα MUGA: δείχνει την αντλητική λειτουργία της καρδιάς
Η σάρωση MUGA παρέχει πληροφορίες σχετικά με την αντλητική λειτουργία της καρδιάς. Στη σάρωση MUGA, ένα μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων του ασθενούς επισημαίνεται με τη χρήση μιας ραδιενεργού ουσίας, η οποία χορηγείται με ένεση. Ο ασθενής είναι συνδεδεμένος σε ένα μηχάνημα ΗΚΓ που καταγράφει τον καρδιακό ρυθμό και τα επισημασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια εκπέμπουν μια ελαφρά ραδιενεργή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα την καταγραφή της καρδιάς ή/και των αιμοφόρων αγγείων.
Ο σαρωτής MUGA παράγει αρκετές καταγραφές της καρδιάς ανά καρδιακό παλμό, οι οποίες δημιουργούν ένα είδος ταινίας. Ο γιατρός μπορεί στη συνέχεια να υπολογίσει πόση ποσότητα αίματος αντλεί η κοιλία στην αρτηρία ανά καρδιακό παλμό, το οποίο ονομάζεται κλάσμα εξώθησης. Το MUGA χρησιμοποιείται επίσης για την ανίχνευση του σημείου καρδιακής προσβολής.
Η αγγειογραφία με ραδιονουκλίδιο ή MUGA (Multigated Acquisition) λαμβάνει πολλές φωτογραφίες της καρδιάς που χτυπάει. Άλλες ονομασίες είναι σπινθηρογράφημα καρδιακής λειτουργίας ή κοιλιογραφία.
Κίνδυνοι των δοκιμών με ισότοπα
Τα ραδιενεργά σωματίδια έχουν πολύ περιορισμένους κινδύνους για την υγεία, επειδή η ακτινοβολία είναι ασθενής και διαχέεται γρήγορα. Τα σωματίδια παραμένουν ραδιενεργά για αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να παράγουν την εικόνα.
Καθώς οι κίνδυνοι για τα αγέννητα παιδιά είναι άγνωστοι, οι δοκιμές ισοτόπων συνήθως δεν πραγματοποιούνται σε έγκυες γυναίκες.